Η αναμόχλευση των ίδιων γεγονότων από διαφορετικές οπτικές γωνίες κρύβει μέσα της όλες τις ανατροπές, πράγμα που δικαιολογεί και τη μεγάλη έκτασή τους στο βιβλίο. Οι κοφτοί, καθημερινοί διάλογοι, πέρα από την αμεσότητα που δίνουν και την ατμόσφαιρα που χτίζουν, βοηθούν ακριβώς στο να «φεύγει» γρήγορα η ανάγνωση, ώστε να μην κουράζεται ο αναγνώστης. Βρήκα την ανάμειξη του ντετέκτιβ επιτηδευμένη και κάπως υπερβολική, μου έλειψε η καίρια εμπλοκή του ιδρύματος στην όλη κατάσταση, αλλά εξεπλάγην θετικά που γνώρισα επιτέλους έναν χαρακτήρα τον οποίο λάτρεψα να μισώ.