Πανέμορφο έργο ενός συγγραφέα που αφηγείται την παιδική του ηλικία και τον τρόπο που ήρθε σε ρήξη με τα διδάγματα του συντηρητικού πατέρα του. Ο πατέρας, επιστήμονας αλλά και ηγέτης μιας πουριτανικής σέχτας των προτεσταντών είναι ένα πραγματικό τραγικό πρόσωπο. Στέκεται μεταξύ των αλλαγών που επιβάλει η επιστήμη και της θρησκευτικής ιδεοληψίας του. Καταλαβαίνει σιωπηλά ότι δεν δίνει τα απαραίτητα όπλα στον διψασμένο για μάθηση γιο του αλλά εμμένει στον τρόπο ανατροφής που αναπόφευκτα θα τον οδηγήσει σε άλλυς δρόμους. Αν και δεν είμαι fan των αυτοβιογραφικών έργων, οφείλω να πω ότι το συγκεκριμένο αποδίδεται με πολύ λεπτές γραμμές και τέτοια ευαισθησία που δεν σε αφήνει αδιάφορο ως το υπέροχο τέλος του.