Η Νόρα είναι μια γυναίκα με καλλιτεχνική φύση και ευαισθησίες. Γράφει μανιωδώς από πάντα χωρίς να μοιράζεται τα γραπτά της, ώσπου αυτά θα φτάσουν εν τέλει στα χέρια της αδερφής της Ασημίνας σαν παρακαταθήκη. Μέσα σε 7χρόνια βίωσε την απόλυτη ευτυχία και δυστυχία σε έναν έρωτα, μέχρι που θα οδηγήθηκε στη δύσκολη απόφαση να τελειώσει αυτή τη σχέση και να μεγαλώσει μόνη της την Έλλη της. Μέσα από τη δική της φυγή, καταδεικνύει τη δύναμη που χρειάζεται για μια τέτοια απόφαση, τη συναισθηματική φόρτιση και τους λόγους. Στις ημερολογιακές της καταγραφές, μας περιγράφει τις δύσκολες στιγμές της, μοιράζεται την απόλυτη μοναξιά και τις απογοητεύσεις της, την καθημερινή προσωπική της μάχη να μάθει και πάλι να ζει. Και ενδιάμεσα αποτυπώνει τα συναισθήματα της με σκόρπια ποιήματα της και παράλληλα βλέπουμε συμπληρωματικές αναφορές για τη ζωή της Νόρας μέσα από λόγια της αδερφής της. Μπορεί στην αρχή για λίγες σελίδας να μην καταλάβαινα που πάει η ιστορία και ποιος αφηγείται τι, όμως μόλις ξεκαθάρισε η ροή και το σκεπτικό του βιβλίου στο μυαλό μου, διαβάστηκε σαν νερό. Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα η παράλληλη ημερολογιακή αφήγηση, συν τα ποιήματα και της παρεμβάσεις της αδερφής. Υπέροχα και σημαντικά μηνύματα για τις σχέσεις, τη φιλία, την αγάπη και τη ζωή, μέσα από την ευαίσθητη ψυχή μιας γυναίκας, που ρίσκαρε στο παιχνίδι της ζωής για να ξανακερδίσει την ευτυχία που άξιζε, όμως ο χρόνος, θα ανατρέψει τα πάντα, για πάντα ξανά...