Καθημερινοί, απλοί άνθρωποι χαμένοι μέσα σε επώδυνες σχέσεις που κι αυτές όμως φαντάζουν καθημερινές. Χωρίς δράματα. Ίσως για αυτό είναι πιο επίπονες. Πάντως κάθε φορά που τελειώνω ένα διήγημα του Κάρβερ το σφίξιμο στο στομάχι με ακολουθεί για μέρες.