Καταπληκτική νουβέλα από ένα ξεχωριστό συγγραφέα που έχει ένα μοναδικό τρόπο γραφής. Η πρόζα του Μπέρνχαρντ, γεμάτη επαναλείψεις λέξεων και φράσεων και με απουσία παραγράφων, λειτουργεί πολύ έξυπνα για τον αναγνώστη που πρέπει να έχει λίγη υπομονή μέχρι να συνηθίσει τον τρόπο γραφής. Ο συγγραφέας αποκαλύπτει τις ιδέες του αργά και παιχνιδιάρικα θα έλεγα καθώς το χιούμορ επιστρατεύεται αρκετές φορές. Παρόλα αυτά ο αναγνώστης πρέπει "να είναι εκεί" και το βιβλίο παρά το μικρό του μέγεθος, θέλει τον χρόνο του, τον δικαιούται. Είναι μια νουβέλα που σε απορροφά στα φιλοσοφικά θέματα που θίγει: οι χαρακτήρες του προσπαθούν να διατηρήσουν μια διαφορετικότητα από το σύνολο αλλά ταυτόχρονα να είναι ενταγμένοι σε αυτό. Η προσήλωση σε ιδανικά γίνεται περισσότερο αμυντικά απέναντι σε ομάδες ανθρώπων και συνήθειες που δεν καταλαβαίνουν. Το συνεχές ερώτημα για τον πνευματικό άνθρωπο δεν απαντάται στο τέλος αλλά ο Μπέρνχαρντ έχει ανοίξει με επιτυχία τον δρόμο της σκέψης μας.