Ο Λέοπολντ Άουμπεργκ είναι ένα νεαρό αγόρι στην ηλικία των 17 χρόνων που το 1945 αναγκάζεται να εκτοπιστεί σε ένα σοβιετικό στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας. Πέρα από τον ίδιο ένα μεγάλο μέρος του κόσμου αναγκάζεται να φύγει από τη πατρίδα του και να στερηθεί οικογένεια και φίλους. Με τη συνθηκολόγηση της Ρουμανίας και την επέλαση του Κόκκινου Στρατού όσοι είχαν Γερμανική καταγωγή και ζούσαν σε Ρουμάνικα εδάφη έπρεπε να εργαστούν για την αναγέννηση της Σοβιετικής ένωσης. Ο ήρωας του βιβλίου στην αρχή θεωρεί τη φυγή του ως μία καλή αφορμή καθώς ασφυκτιά στα στενά όρια του οικογενειακού και κοινωνικού περιβάλλοντος καθώς πρέπει να κρύβει την ομοφυλοφιλία του. Έχοντας ως βαλίτσα το κουτί του γραμμόφωνου του βάζει μέσα τα αγαπημένα του βιβλία και ρούχα. Το ταξίδι ξεκινάει και είναι ανυποψίαστος για αυτά που θα βιώσει. Όσο περνάει ο καιρός ο φόβος, ο τρόμος, η εξαθλίωση και η πείνα κυριαρχούν για κάθε κρατούμενο. Πέρα από αυτά τα συναισθήματα το κάθε πρόσωπο χάνει την ταυτότητα του, την κοινωνική του υπόσταση και τις σωματικές και βιολογικές του ανάγκες. Καταντούν έρμαια των καθοδηγητών τους χωρίς βούληση. Ένα βιβλίο βασανιστικό, σκληρό και στο τέλος λυτρωτικό. Η Μύλλερ χρησιμοποιώντας πρωτοπρόσωπη αφήγηση σε κάνει κοινωνό μίας ιστορίας τόσο συγκινητικής. Καλή ανάγνωση