Μου φάνηκε πολύ "κλασικό" αμερικανικό μυθιστόρημα (με την καλή έννοια). Επίσης, είχε κάποιες σκηνές συγκλονιστικές. Αλλά έχοντας διαβάσει το "Μισώ τα πρωινά" του Ρουιγιάν με αντίστοιχο θέμα, το οποίο ήταν συγκλονιστικό στο 90% του, δεν έπαθα και πλάκα, ενώ άλλοι φίλοι το θεωρούν ως ένα από τα καλύτερα βιβλία που έχουν διαβάσει.