Κριτική στην κατάντια της δύσης, τον σεξοτουρισμό, πορτραίτο της μοναξιάς του σύγχρονου υποκειμένου και η (αναμενόμενη κατά το συγγραφέα) αντίδραση σε όλο αυτό. Επιπλέον, ο Ουελμπέκ δεν είναι ακραία κυνικός σε αυτό το βιβλίο, αντ'αυτού δείχνει σημάδια βαθιάς τρυφερότητας. Μερικές σκηνές μου θύμισαν τον Εραστή της κομμώτριας.